De Veroordeling…..

Hier de beelden die Louis een levenslange gevangenisstraf heeft opgeleverd.
De reden dat ik Peter een riooljournalist vind zal later duidelijk worden.

Een riooljournalist die helemaal geen onderzoek heeft gedaan maar in opdracht van rioolcriminelen heeft gehandeld. Een riooljournalist omdat hij die mooie bruine ogen van Renetta van der Meer geloofde.

En een riooljournalist omdat hij als kleine jongen bij Teeven is gaan uithuilen omdat OvJ de Wit hem niet van dienst kon zijn.

 

 

 

 

Aan het einde van deel 1 staat wat informatie.
Vergeet dat niet te lezen.

Er wordt bij 2.05 minuten gesproken over een taxichauffeur die in 1984 door de politie zou zijn gehoord.
Peter werd in 2002 benaderd door Rene Barend Wever beter bekend als het Pedomonster en verklaarde
tegenover Peter R de Vries dat hij Louis had afgezet voor de deur van Corinne, Louis naar binnen zag gaan
bij Corinne, dat Louis onder invloed was van drank en peppillen.

Vervolgens maakt Peter R de Vries er een samenhangend verhaaltje van waarbij hij misbruik heeft gemaakt
van een gedeelte van de verhaaltjes van Rene Barend Wever die achteraf NIET de taxichauffeur bleek te zijn.

De werkelijke taxichauffeur verklaarde op de zitting dat Louis Hagemann NIET onder invloed was van drank
pillen of drugs, Louis op de hoek van het plein had afgezet en NIET voor de deur. Noch Louis naar binnen
heeft kunnen zien gaan bij Corinne.

Peter R de Vries heeft hier BEWUST niets gedaan aan journalistiek onderzoek!
En liegt over allerlei onderdelen in zijn serie over Louis Hagemann.

Dit was het enige materiaal wat ik in mijn bezit heb. Indien iemand ook nog in het bezit is van de vervolgafleveringen vul dan het contactformulier in.

Dit is een stukje uit de uitzending met een verklaring & memo.
Het was niet eenvoudig maar ik heb het een en ander kunnen ontrafelen

Deze heb ik omgezet in tekst. Lees hieronder. Vet gedrukt is mijn commentaar.

In het bovenste gedeelte staat o.a. dat bij aangifte op de dag dat Renetta verkracht en mishandeld was een opname niet nodig was. Er werd wel een formulier van onderzoek opgemaakt.

Geen opname? Terwijl je er zo vreselijk aan toe was en  te horen kreeg dat je geluk hebt gehad? Erg vreemd hoor!

Zo verklaard zij dat doordat haar keel werd dichtgeknepen zij haar bewustzijn verloor en toen zij bij kennis kwam bleek zij te zijn ontkleed en verkracht.

Weer op iets gestuit wat nadien een ander verhaal werd. Je verklaart later weer dat je een tafel had omgeschopt. Louis schrok daar toen toch van? Hij hield toen op met wurgen verklaar je. Hoe heeft hij jou dan ontkleed en verkracht? Met zijn tenen?
Kom Renetta vertel de waarheid!

De memo van 23-12-2000 onderaan dat stukje papier omvat het volgende:

AG belt met het feit dat haar ter ore is gekomen dat de verdachte in de gevangenis aan het vertellen is dat zo gauw al hij vrijkomt de AG haar tiet eraf snijdt. AG is hierdoor erg bang en vraagt om hulp.

AG= Afgeschermde Getuige of Aangeefster

Renetta toch, hij zou pas in 2002 vrijkomen. Was je geld op?
Ook toen had je je verhaal kunnen vertellen over die zogenaamde bekentenissen van Louis aan jou.
Of zie ik dat verkeerd?

Lees ook de 19 verklaringen die wijzen naar een mogelijke andere dader.
Zou die persoon de dader kunnen zijn?

Waarom heeft Peter R de Vries daar geen diepgaand onderzoek naar gedaan?
Hij was toch in het bezit van de archieven?
Hij heeft toch al die bekenden van Corine gesproken? O.a. dhr. Ouwehand!

Een greep uit  die verklaringen:

.Ouwehand (Buurman Argonautenstraat en ontdekker van de lichamen) : Corina was erg bang voor een drugsverslaafde, Jo. Jo sloeg haar tijdens ruzies. Jo was buitengezet door Corina, maar had een sleutel van de buitendeur. Vanaf het moment dat hij de deur was uitgezet bleef hij haar lastigvallen. Hij verklaart dat Corina altijd in angst heeft geleefd. Zij was erg bang voor Jo en zijn vrienden, dit waren allemaal onderwereldfiguren. Corina had hem verteld dat Jo in Israël werd gezocht voor moord. De deur van Corina was in de avonduren gesloten, maar overdag niet afgesloten. De weken voor haar dood was Corina bang. Ze vroeg ons de deur niet zomaar open te doen. Hij ziet en hoort dat Jo Corina regelmatig sloeg. Zij heeft voor hem goud moeten halen. Het stoppen met deze activiteiten is haar wellicht fataal geworden. Jo wilde dat de kinderen hem papa noemden. Jo heeft Corina een tijd lang lastig gevallen door aan te bellen en te kloppen;

• Haim (ex-man) : Jo was een slechte man die drugs gebruikte. De situatie was zelfs zo uit de hand gelopen dat Corina de kinderen voor een periode van 5 weken naar Andorra had gebracht om de problemen met Jo op te lossen. In die periode geeft Corina Jo aan en zorgt ervoor dat hij wordt uitgezet. Jo had gezworen wraak op Haim te nemen omdat hij hem belazerd had met het compagnonschap van Baba (beiden waren wegens verdovende middelen gearresteerd en Baron bleef zitten, na zijn vrijlating bleek Haim alleen verder te zijn gegaan). Jo verdacht Haim er mogelijk van met de politie samen te werken. Corina had hem gezegd bang te zijn voor Jo en was door hem geslagen. Haim was bang dat er iets met zijn kinderen zou gebeuren. Hij vertelt dat hij van Corina had vernomen dat zij bang was dat Jo de kinderen wat zou aandoen, zij huilde door de telefoon. De enige persoon die hij kan bedenken die het gedaan heeft is Jo. Jo gebruikt namelijk verdovende middelen en spuit zichzelf in;

Nog meer onzin van Renetta alias Mark kun je lezen onder de volgende links (er wordt een nieuw tabblad/venster geopend)

Reacties de Veroordeling (zeer lange tekstblokken, neem de tijd)

Geheugensteuntje voor Retta alias Mark

 

Zomaar een greep uit het pleidooi van mr. Geertjan van Oosten
Jo Baron is volgens het dossier in augustus 2001 overleden in Israel.
Daarna is Peter R de Vries begonnen met columns in de Panorama over de zaak Bolhaar.

Een andere persoon, Jo Baron, komt echter veel pregnanter naar voren als mogelijke dader. Pas in 2002 is vastgesteld dat zijn alibi van destijds niet klopt. Thans is niet meer in geschil dat Baron in de gelegenheid is geweest om de moorden te plegen!

Het is uiteraard slechts gissen wat dit voor het onderzoek had betekend indien dit reeds in 1984 naar voren was gekomen. In ieder geval is duidelijk dat Baron dan veel, heel veel had uit te leggen.

Uit het dossier komen immers in de eerste plaats duidelijke aanwijzingen naar voren dat Jo Baron, met wie Corina Bolhaar na Haim een tijd een relatie heeft gehad en met wie zij heeft samengewoond, zich bezig hield met zaken die het daglicht niet konden velen.

In de tweede plaats komt deze Baron op een uiterst negatieve wijze naar voren, als een griezelig en agressief persoon met een groot drugs- en gedragsprobleem. Voorts hebben zich zaken afgespeeld tussen Baron, Corina en Haim waaruit meerdere motieven van Baron kunnen worden afgeleid. Een bloemlezing uit diverse (19!) verklaringen over Jo Baron:

• Marcel Siekman (oud buurman) : Jo was een branieschopper, die in de hele buurt herrie schopte en duidelijk liet merken dat hij lak had aan alles en iedereen;

• Mustafa Altimbas (vriend van Corina, ex-partner van Louise Daalder) : Esra (= Jo) had toen gezegd dat als hij naar Nederland zou komen hij haar zou pakken;

• Ouwehand (Buurman Argonautenstraat en ontdekker van de lichamen) : Corina was erg bang voor een drugsverslaafde, Jo. Jo sloeg haar tijdens ruzies. Jo was buitengezet door Corina, maar had een sleutel van de buitendeur. Vanaf het moment dat hij de deur was uitgezet bleef hij haar lastigvallen. Hij verklaart dat Corina altijd in angst heeft geleefd. Zij was erg bang voor Jo en zijn vrienden, dit waren allemaal onderwereldfiguren. Corina had hem verteld dat Jo in Israël werd gezocht voor moord. De deur van Corina was in de avonduren gesloten, maar overdag niet afgesloten. De weken voor haar dood was Corina bang. Ze vroeg ons de deur niet zomaar open te doen. Hij ziet en hoort dat Jo Corina regelmatig sloeg. Zij heeft voor hem goud moeten halen. Het stoppen met deze activiteiten is haar wellicht fataal geworden. Jo wilde dat de kinderen hem papa noemden. Jo heeft Corina een tijd lang lastig gevallen door aan te bellen en te kloppen;

• Theisen (ex-vriendin van Baron) : Maakt melding van een bespreking tussen Baron en Corina over een partij heroïne die door Corina naar de Verenigde Staten zou moeten worden gebracht. Zij denkt dat Corina daar bedenkingen over had en dat daardoor onenigheid is ontstaan;

• Karin Buijsman (stiefzuster) : Ze had contact met Jo. Een mafkees, een griezel, hij maakte een nare indruk. Hij gebruikte drugs. Jo was een dictator en Corina mocht met mij en de familie geen contact meer hebben. Tijdens de aanhouding door de (vreemdelingen)politie schreeuwde Jo: “Corina, ik krijg je nog wel”. Haar moeder heeft op 9 maart 1984 van Jo gehoord dat hij ongeveer twee weken daarvoor nog bij haar dochter was geweest. Twee maanden voor haar dood had Corina nog van Louis gehoord dat zij moest uitkijken omdat Jo weer in town was (ik wijs in dit verband ook op de ansichtkaartjes die Hagemann haar heeft geschreven vanuit het Huis van Bewaring, waarin hij haar – en de kits! – meermalen waarschuwt voor (o.a.) Baron). Zij moest hem direct waarschuwen als hij contact zocht, want dan zouden ze (de Hells Angels) haar helpen;

• Timp (zwager) : Had geld geleend aan Baron, die hem daarbij belazerd had. In die tijd dat ik mijn geld ging opeisen bedreigde die Baron mij. Hij zou mij wel met een mes bewerken. Ik was dus wel bang geworden voor die kerel. Naar mijn smaak heeft die kerel het gedaan. Hij is gek;

• Heitmeier (vriend) : Zij had een verhouding met Jo Baron. Een griezelig mannetje. Toen hij bij haar weg was heeft hij haar verschillende keren bedreigd met een mes. Begin november 1983 heb ik haar nog gebeld en ik kreeg toen een man aan de lijn waarvan ik dacht dat het Jo Baron was. Die kerel is echt gek. Baron heeft Corina met vele dingen bedreigd, hij had het er ook over om haar kinderen te ontvoeren. De pogingen om de blik van de politie ook op anderen, waaronder deze Baron, te richten, strandden, zo bevestigde hij ook voor uw Hof;

• Hof (stiefvader) : Corina heeft eens een man genaamd Jo verraden. Jo was een uiterst gevaarlijke man die, nadat Corina tegen hem had verteld dat zij geen alimentatie kreeg van Haim, verklaarde: “Ik ga hem niet gewoon doodmaken maar ik ga hem al zijn ledematen afhakken zodat hij langzaam doodgaat”, althans woorden van gelijke strekking;

• Van Vrede (vriendin en buurvrouw) : Zij heeft voor Jo horloges gesmokkeld. Later heeft zij ruzie met hem gekregen en ervoor gezorgd dat hij werd uitgezet. Corina heeft altijd angst gehad voor het vrijkomen van Jo. Een maand voor haar dood had ze onverwacht bezoek gehad van Jo. Sinds dat bezoek sprak ze over de dood. “als er wat gebeurd…ik heb het in orde laten maken…als Jo haar iets aan zou doen…dan zou Lou het weten…die pakt hem terug. Sindsdien maakte zij een bange indruk en maakte zelfs foto’s van Jo en zijn vrienden”;

• Werkhoven/Verheul (buren Corina) ; Hadden het ernstige vermoeden dat Corina in duistere zaakjes zat. Liet vaak op het laatste moment de kinderen bij hen achter en vertrok dan naar het buitenland. Zij verdachten de ex-man (in dit geval Jo Baron). Hoorden regelmatig ruzie tussen Corina en Baron. In de nacht zagen zij vreemde mannen bij haar naar binnen gaan. Hoorden van Ouwehand dat Jo had geprobeerd Corina te wurgen. Corina had hen verteld dat Jo had gedreigd haar dood te schieten. Zij mochten de deur niet opendoen voor Jo. De deur van Corina zat nooit op slot;

• Pelger (vriendin): Jo en Corina snoven cocaïne. Zij ziet dat er in het bijzijn van de kinderen slaande ruzie tussen Corina en Jo ontstaat over cocaïne en geld. Jo komt later bij haar en verklaart “dat hij Corina wel zou afmaken, op een moment dat ze het niet zou verwachten”. Zij neemt de moeite om een uitgebreide brief te schrijven met belastende informatie over Jo. Zij kent hem als en trotse man die zijn eer wil wraken. Jo is na tussenkomst van Corina uitgezet. Jo zou in de buurt van Kaiserslautern (BRD) zijn gepakt voor drugsdelicten. De ex-echtgenoot van Pelger, ene Horner zou mogelijk meer weten. Ter zitting van uw Hof bevestigde zij een en ander;

• Daalder (nieuwe partner Haim) : Corina wilde de relatie met Baron beëindigen omdat zij bang voor hem was. Baron had Bolhaar bedreigd met een mes, waar de kinderen bij waren. Daarom bracht zij de kinderen voor zes weken naar Andorra. Zij was bang dat Joey wraak zou nemen op haar en de kinderen;

• Haim (ex-man) : Jo was een slechte man die drugs gebruikte. De situatie was zelfs zo uit de hand gelopen dat Corina de kinderen voor een periode van 5 weken naar Andorra had gebracht om de problemen met Jo op te lossen. In die periode geeft Corina Jo aan en zorgt ervoor dat hij wordt uitgezet. Jo had gezworen wraak op Haim te nemen omdat hij hem belazerd had met het compagnonschap van Baba (beiden waren wegens verdovende middelen gearresteerd en Baron bleef zitten, na zijn vrijlating bleek Haim alleen verder te zijn gegaan). Jo verdacht Haim er mogelijk van met de politie samen te werken. Corina had hem gezegd bang te zijn voor Jo en was door hem geslagen. Haim was bang dat er iets met zijn kinderen zou gebeuren. Hij vertelt dat hij van Corina had vernomen dat zij bang was dat Jo de kinderen wat zou aandoen, zij huilde door de telefoon. De enige persoon die hij kan bedenken die het gedaan heeft is Jo. Jo gebruikt namelijk verdovende middelen en spuit zichzelf in;

• Huizinga (moeder) : Jo is een keer bij mij thuis geweest en hij sprak toen zo’n wartaal. Hij vertelde toen dat hij die Gajem (Haim?) aan zijn neus, zijn oren en dergelijk langzaam zou afsnijden. De reden hiervoor is mij niet bekend, maar ik weet wel dat ik deze man een grote griezel vind. Ongeveer 8 weken voor haar dood was Baron in Nederland;

• Shrabi (stiefmoeder Corina) : Jo vertelde haar dat hij, uit wraak voor hetgeen Haim hem had aangedaan, met Corina zou trouwen en dan die 2 kinderen op zijn naam zou laten zetten. Donatha en Sharon mochten geen Jo tegen hem zeggen, maar moesten hem papa noemen. Corina vindt een mes onder het kussen van een bed in een hotel, waar zij samen met Jo is. Dit was zo hard (!) geweest dat Corina er zo van was geschrokken dat zij een poosje naar haar moeder is gegaan en haar kinderen naar Andorra heeft gebracht. Baron had wel eens in het been van Corina gebeten omdat hij een stukje vlees van haar wilde hebben als souvenir. Zij verklaard dat Jo Corina enkele maanden voor haar dood nog bezocht heeft;

• Bossenbroek (ex-huisgenote van Baron) : Baron was een asociale parasiet. Hij bedreigde mij en hij heeft mij verschillende malen geslagen. Dat gebeurde als hij seks wilde en ik niet. Hij werd dan kwaad en sloeg mij en kreeg dan toch wat hij wilde. Ik was ervan overtuigd dat hij de moord had begaan. Ik vond dat hij een minachting voor het leven uitstraalde;

• Woudenberg (huisarts) : Baron wordt wegens ernstige agressie meermalen door hem platgespoten.

• Zanoni (ex-partner van Baron ten tijde van het delict, Brussel) : Baron (die zij kent als Tony) gebruikte drugs waaronder Rohypnol. Zij werd steeds banger voor hem (omstreeks maart 1984). Hij was niet normaal wat betreft zijn gedrag. Hij leidde geen normaal leven, hij kon convulsief zijn onder invloed van medicijnen. Hij spreidt merkwaardige kennis ten toon nu hij haar vertelt dat ze de kinderen ook hadden moeten doden, anders zouden ze de dader kunnen herkennen. Zij meent zich voorts te herinneren dat hij gezegd heeft hoe de vrouw en de kinderen zijn gedood. Niet duidelijk is hoe hij aan deze kennis komt. Tony had een vuurwapen bij haar verstopt. Nadat hij hiermee wordt geconfronteerd zegt hij dat het wapen van haar is. Hij heeft zich gewelddadig getoond tijdens gemeenschap met haar (bijt in haar oor). Hij raakte in paniek toen hij vernam dat de politie hem zocht. Zanoni zet Baron eind februari 1984 het huis uit. Jo was rond 18 februari 1984 nog naar Nederland geweest. Op zondag 4 maart 1984 vertelt Jo haar dat hij de nacht van zaterdag op zondag bij een meisje had doorgebracht. Later wordt dit meisje genoemd als iemand die een alibi zou kunnen verschaffen: ” Tony vertelde mij dat dat meisje Doriane heette en dat hij de nacht van 03. op 04.03.84 met haar en vrienden had doorgebracht. Zij schijnen een gedeelte van de avond samen in de Fashion-bar te hebben doorgebracht.(…) Tony heeft mij echter gezegd dat hij zich niet aan de Nederlandse politie wilde overgeven omdat hij geen aanvaardbare getuigen had voor de nacht van zaterdag op zondag, 03.03.84 op 04.03.84 en omdat hij voor de Nederlandse politie de hoofddader zou zijn”.

 

Hieronder volgt ook even een voorbeeld uit het dossier 1984:

Ene heer Oudhof verklaart op 21 maart 1984 telefonisch contact te hebben gehad met de heer Jo Baron en wel op 2 maart 1984 rond 20.00u.
Jo Baron verteld aan Oudhof dat hij van een vriend te horen heeft gekregen dat Corina vermoord is. Die vriend heet Rudolf.

Corina is op of omstreeks zondag 4 maart vermoord.

Was die vriend van Jo Baron helderziend of zo?

Zo ook had Jo Baron een notitie boekje kado gekregen geruime tijd na 4 maart.
Hij maakt vanaf 2 maart aantekeningen in dat boekje over waar hij dat bewuste weekend verbleef.

Even rekenen hoor want volgens de rechtbank 2002 heeft dhr. Oudhof een foutje gemaakt.
Het ging om een vrijdagavond, 2 maart zou dus kunnen kloppen.
Als je daar 7 dagen bij optelt dan wordt het 9 maart, nog eens 7 dagen erbij dan wordt het 16 maart. Maar dhr. Oudhof gaf in zijn verklaring aan dat hij Jo Baron een paar weken daarvoor had gesproken en wel op een vrijdagavond. Mmmmh…blijft een raar verhaal Mevrouw  Voorhuis, zo’n intelligente vrouw als u zou dat niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Of wel, maar dan bewust?

Harde aanpak Bijlmerbajes

Dat schrijft de telegraaf vandaag. Ik vind de kop ongelukkig gekozen daar het in grote lijnen het management betreft. Liever gezegd “het management vanuit Den Haag” die er een onwerkbaar zooitje van maakt.

De kop zou moeten zijn “Harde aanpak management Bijlmerbajes“
Naar mijn mening treft dit probleem niet alleen maar de Bijlmerbajes.
P.I. Lelystad heeft ook de nodige problemen voor wat betreft “dienstinstructies en protocollen”.

Ik heb het al eerder aangegeven.
De rechten van gedetineerden worden keer op keer geschonden.

Het grootste gedeelte van het personeel zit op Hyves of het internet, speelt kaartspelletjes op de pc, gaat nog even een uurtje slapen in een aparte ruimte, leest de kranten bestemd voor de gedetineerden, nuttigt het ontbijt bedoeld voor de gedetineerden, zitten televisie te kijken i.p.v. zich te mobiliseren op de werkvloer en negeren problemen.

Het gegeven dat het al 10 jaar een bende is in de Bijlmerbajes moet geen verrassing zijn. Dhr. van Huet, voormalig directeur van de Bijlmerbajes werd op non-actief gezet omdat hij het niet eens was met het nieuwe beleid wat doorgevoerd moest worden. Hij voorzag enorme problemen. Lees hier het conflict

Uiteindelijk hebben we al die ellende aan Minister Donner te danken.
De man die overal zijn zin in moet hebben zonder aan de gevolgen te denken.
Zijn macht daad bijzette door tegenspurtelende directieleden de wacht aan te zetten en te ontslaan.
De “werkelijke praktiserenden” moesten hun mond houden!

Hieronder een citaat uit de telegraaf:

“De PvdA en VVD eisen vandaag dat staatssecretaris Albayrak (Justitie) een bewindvoerder aanstelt. Ook de SP wil dat Albayrak zelf de touwtjes in handen neemt. De partijen zijn allerminst tevreden met de maatregelen die de PvdA-bewindsvrouw heeft aangekondigd na een vernietigend rapport van de Inspectie voor de Sanctietoepassing.

„Ik heb er geen vertrouwen meer in, het is al tien jaar een bende”, aldus PvdA-Kamerlid Bouwmeester. „We moeten niet iemand anders neerzetten en weer vrolijk verdergaan. Er is een heel grote cultuuromslag nodig. Ik ben nog nooit zo geschrokken van een inspectierapport.”

Daaruit blijkt dat het personeel zich niet aan de dienstinstructies en protocollen houdt, dat er nauwelijks overleg plaatsvindt en dat de rechten van gedetineerden geschonden worden. Volgens Albayrak zouden een nieuwe manager en cursussen voor het personeel voldoen om de onlusten in de bajes weg te nemen.

„Het is te gênant voor woorden dat ze nu nog moeten leren hoe ze zich aan de regels moeten houden”, aldus Bouwmeester. „Er is een strakke aansturing nodig, dat kan het beste door een bewindvoerder aan te stellen.”

Bron: Harde aanpak Bijlmerbajes – Binnenland – Telegraaf.nl.

Tags: bijlmerbajes, Boeij, directie, justitie, management, Rechtstaat, telegraaf, van Huet

 

 

“Kroongetuigen maken ons strafrecht kapot”

Citaat uit het volledige verslag van Merel van Leeuwen

 

Bron: De Pers

Binnen en buiten het milieu is het bekend dat het kantoor van u en uw collega’s nooit kroongetuigen zal bijstaan.

‘Inderdaad, het is beleid van ons kantoor dat verklikkers er niet in komen. Kroongetuigen maken ons strafrecht kapot, omdat ze per definitie het OM naar de mond praten. Dat roepen we al jaren en nu hebben we weer een prachtig voorbeeld bij de hand. Deze Peter la Serpe is er eigenlijk de oorzaak van dat deze zaak zo’n smeerboel is geworden.’

Want?

‘We hebben met een clown van doen. Mijn cliënt en ik nemen het deze clown nauwelijks kwalijk, want hij is een oplichter, een gebruiker die vroeger vele mensen heeft afgeperst en op andermans zakken teerde. Hij wilde altijd graag een grote boef worden, maar dat mocht kennelijk niet en nu heeft hij met behulp van de toppers van het OM die positie toch handig weten te krijgen. Als je met zoveel leugens het OM, tot en met de minister aan toe, zover weet te krijgen om een deal aan te gaan, I rest my case. Eerlijk is eerlijk: dan ben je ook wel een heel intelligente clown.’

 

Tja, wat moet ik hier nog aan toevoegen?
Duidelijker kan het niet.

 Kroongetuigen maken ons strafrecht kapot
en kosten onnodig veel geld!

Tags: De Pers, justitie, Kroongetuigen, Merel van Leeuwen, Nico Meijering, Rechtstaat, strafrecht

 

 

Nog een geheugensteuntje voor onze vrindin Renetta van der Meer.
Verderop een link met enkele citaten uit die verklaringen.

Naar aanleiding van “reacties op de veroordeling” wil ik zo langzamerhand het een en ander gaan publiceren. Het is te zot voor woorden dat niemand van het OM of de rechtbanken is opgevallen dat zij te maken hadden met verzinsels.

Renetta stelt dat ene Tante Marie in paniek Renetta opbelde omdat Louis lucht in zijn aderen zou hebben gespoten. In de verklaring staat dat Renetta wel eens gehoord zou hebben…..

Verders vertelde zij/Mark dat er niet meer aan een paal gedanst werd na de relatie met Rinus. Lees de verklaring en ontdek dat zij stiekem afsprak met een andere man en hem uitnodigde in een club waar zij werkte

In de verklaringen is Louis het ene moment niet verslaafd en het andere moment een alcoholist en junk.

Klik hier voor citaten verklaringen Renetta 2002

Vergelijk deze maar mede het bericht van Renetta alias Mark

Klik hier voor bericht van Renetta

Renetta vertelt ook graag dat Louis haar naar het leven stond omdat zij niet meer van hem hield. De handgeschreven brieven van Renetta aan Louis vertellen iets heel anders.

Stay tuned want ook die zal ik toevoegen.

Renetta, mocht je dit zelf ook lezen ga dan even nadenken over wat je de vader van Zoran hebt aangedaan. Geef gewoon toe dat je gelogen hebt en dingen moest verklaren. Zo moeilijk is dat toch niet?

Tags: Rechtstaat, schandaal, veroordeling

 

De zoete wraak van de weduwe

De weduwe van Thomas van der Bijl laat door John van den Heuvel en Bert Huisjes optekenen waarom zij besloot om naar buiten te treden over het geschil wat zij heeft met Peter R. de Vries. Het begon met een telefoontje van het Openbaar Ministerie. Officier van justitie Digna van Boetzelaer die de weduwe belde had niet in de gaten dat Carolien Rijke kon horen wat de officier van justitie over haar vertelde tegen een collega. Het was dé druppel voor de weduwe van kroongetuige Thomas van der Bijl, en moeder van zijn kinderen.

„Hallo Carolien, nog een keer met Digna van Boetzelaer”, klonk het monter. Hoe ’respectvol’ justitie echter binnenskamers spreekt over de vrouw die zelf ook getuigde, werd pas duidelijk nadat de hoorn niet goed werd opgelegd. „Carolien wie”, vraagt een man. Lachend spreekt de officier ineens over „die hoer van de Geldersekade”. Minutenlang roddelt ze voort. „Ze heeft er ontzettend last van dat die Van der Bijl haar met niks achtergelaten heeft. Heineken wilde ineens niet meer leveren aan hun strandtent toen duidelijk werd dat hij ook met de Heinekenontvoering te maken had.”

Dan refereert ze aan een gesprek in bijzijn van een OM-topman. „We hadden haar een zuinige brief gestuurd, en ik zeg na afloop tegen Harm: het is een teringwijf, het is gewoon een teringwijf.” Met haar nieuwe partner Theo Blom, toont de weduwe zich dagen later nog steeds ontdaan. „Ik wilde ze net nieuwe stukken brengen. Nu breng ik alles naar buiten.” Het zullen opzienbarende papieren blijken…

Bron: Crimesite

 

“Ja, die hoer van de Geldersekade heeft het moeilijk daar Heineken geen bier wilde leveren aan hun strandtent.”

Het zal je maar gezegd worden! Alhoewel ik beter weet.
Ook ik krijg bij interne gesprekjes allerlei namen toebedeeld. So be it.

Als getuige wordt je niet gewaardeerd noch als slachtoffer of dader. Het OM wil winnen, daar is het hen om te doen. De menselijke kant doet er totaal niet meer toe. Je bent een speelbal van het OM geworden die niets onverlet laat om de aanklacht vorm te geven en je op te hangen.

Over de ruggen van kinderen, familie, vrienden, kennissen, onbekenden, lijken, slachtoffers en gedetineerden probeert het OM en niet te vergeten de politiek te zegevieren.

Dat blijkt maar weer eens te meer uit het verhaal van Carolien!

Tags: Carolien Rijke, John van den Heuvel, Peter R de Vries, Thomas van de Bijl

 

Misdaadboek loont

door John van den Heuvel en Bert Huisjes

AMSTERDAM – De ontvoerders van Freddy Heineken hebben jarenlang het overgrote deel van de royalty’s ontvangen voor een bestseller over hun misdrijf.

Het gaat naar schatting om tonnen. Het boek ‘De ontvoering van Alfred Heineken’ is het best verkochte misdaadboek van de afgelopen decennia. Er zijn bijna 300.000 exemplaren van verkocht.

De verdeling van royalty’s blijkt uit een contract dat misdaadjournalist Peter R. de Vries met ontvoerder Cor van Hout sloot toen die samen met Willem Holleeder probeerde te ontkomen aan vervolging. Hij volgde als verslaggever voor De Telegraaf de ontvoerders op hun vlucht voor justitie, maar vertrok bij de krant na het verschijnen van het boek. Hij raakte destijds bevriend met ontvoerder Cor van Hout.

Het contract was al die jaren in bezit van de in 2006 geliquideerde kroegbaas Thomas van der Bijl. Zijn weduwe Carolien Rijke heeft het nu in de openbaarheid gebracht. Zij heeft een geschil met De Vries over de royalty’s.

Toestemming

Zij vertelt morgen in De Telegraaf exclusief hoe zij de periode voor en na de liquidatie van haar man heeft meegemaakt. De Vries erkent het bestaan van het contract maar wijst elke claim van haar af.

De Vries kreeg toestemming een boek te schrijven over de ontvoering, mits Van Hout 75 procent van de opbrengsten zou ontvangen. Dat gold ook voor rechten op films, video’s en interviews. Dat Van der Bijl deze gelden ontving was een constructie om te voorkomen dat Heineken beslag kon leggen op het boek of de opbrengst.

Volgens De Vries heeft Van der Bijl in 2003 vrijwillig de rechten overgedragen aan de weduwe van de geliquideerde Cor van Hout, Sonja Holleeder, zus van Willem Holleeder. De weduwe van Van der Bijl bestrijdt dat. Zij stelt dat haar partner de rechten in 2001 aan haar verkocht.

De Vries noemt dit opmerkelijk en onwaar: “Uit alles blijkt dat de rechten door Van der Bijl geheel vrijwillig en correct zijn overgedragen.”

Bron: De Telegraaf

 

IKKE? IK WEET VAN NIETS……

Natuurlijk vind Peter het wederom opmerkelijk en onwaar!
Wat moet Peter anders zeggen?

Lees ook een citaat uit de reactie van Peter….let vooral op de datums want daar heeft Peter iets mee. Het klopt bijna nooit.

GELIQUIDEERD

Cor van Hout

Toen Cor van Hout in 2003 werd geliquideerd, heeft Van der Bijl de rechten in een door hem op 21 april 2003 ondertekende schriftelijke verklaring overgedragen aan de erfgenamen van Cor van Hout, zijnde zijn kinderen. Sindsdien zijn zij voor de helft de rechthebbenden. Dat gaat overigens niet om spectaculaire bedragen meer. Het boek verkoopt nog steeds leuk (elk jaar een herdruk van enkele duizenden exemplaren), maar we leven niet in Amerika.

WEDUWE VAN DER BIJL

In het Telegraaf-artikel stelt de weduwe van Thomas van der Bijl, die op 20 april 2006 zelf werd doodgeschoten in Amsterdam, dat zij feitelijk de rechthebbende is en dat daar met mij een geschil over is, maar dat is echt nergens op gebaseerd. Haar advocaat stuurde mij een paar maanden geleden een ‘vertrouwelijke’ brief. Ze ontkende aanvankelijk dat Thomas de rechten aan de erfgenamen had overgedragen en probeerde via haar raadsman een ‘regeling’ uit het vuur te slepen. Toen ik met de schriftelijke afstandsverklaring van Van der Bijl kwam, zei ze ineens dat deze ‘onder dwang’ moet zijn getekend. Ik was er persoonlijk bij dat Thomas – vrijwillig – tekende, maar goed, in theorie zou het nog kunnen.

PROCES VERBAAL VAN AANGIFTE

Er was echter nog iets……

Thomas van der Bijl

In mijn bezit was een proces-verbaal van de politie Kennemerland gekomen, waarin Thomas van der Bijl op 9 juni 2003 aangifte doet over een heel andere zaak. Maar geheel uit eigener beweging laat hij in deze aangifte de volgende alinea optekenen (om de verbalisant duidelijk te maken wie hij is):

‘Ik ben een tijdlang de beste vriend geweest van Cor van Hout. Sinds vijf jaar heb ik deze vriendschap achter me gelaten. Ik ben op een eerlijke manier mijn geld gaan verdienen. Ik had nog wel een vriendschappelijke band met Cor van Hout, maar niet meer zo intensief. Peter R. de Vries kan dit bevestigen’.

En dan komt de volgende alinea, waarin hij zegt:

‘Ik had namelijk 70 procent van de royalties van het boek van de Ontvoering van Alfred Heineken. Peter had die andere 30 procent. Ongeveer vier weken geleden heb ik mijn gedeelte van de aandelen terug gegeven aan de vrouw van Cor van Hout, want ik vond dat die daar recht op had’.

Bron: Peter R de Vries

April ligt wel wat verder weg dan 4 weken van Juni Peter!

Peter is altijd wel in het bezit van een of ander proces verbaaltje of dossier waarmee hij vervolgens als een of andere colporteur het land intrekt. Zijn uitzendingen probeert te slijten voor beloningen en sensatieverhalen.

Maar goed Thomas kan het niet meer navertellen en hoeveel waarde kun je nog hechten aan al die opgemaakte processen verbalen als blijkt dat er in het zogenaamde monsterproces een en al leugens verteld worden.

Tags: Bert Huisjes, Cor van Hout, John van den Heuvel, Peter R de Vries, telegraaf

 

  

Van onze verslaggevers

DEN HAAG – Voormalig AIVD-agent Hans H. die eerder met zijn partner, AIVD-analist Heleen S. werd opgepakt op verdenking van het lekken van staatsgeheimen naar De Telegraaf, blijkt op schokkende wijze te zijn verhoord en daarbij zelfs impliciet met marteling te zijn bedreigd. H. en S. kwamen eerder vanmiddag vrij nadat de rechtbank hun voorlopige hechtenis schorste. Volgens H.’s advocaat spelen de “onacceptabele verhoormethodes door twee rijksrechercheurs” daarbij mogelijk een rol.

H. werd volgens zijn raadsman Derk van der Elzen met schietbewegingen, impliciete dreigementen over allerlei martelmethodes als waterboarding en verhalen over een plotselinge dood tijdens politieverhoren onder druk gezet. Officier van justitie Harderwijk bevestigt via zijn woordvoerder dat het openbaar ministerie een intern onderzoek naar de kwestie is gestart.

Lees verder: De Telegraaf

 

Velen zullen mompelen “daar heb je haar weer”

So be it, voor mij is bovenstaande berichtgeving geen nieuws of nieuwtje. Voor mij zijn het vaststaande feiten die alleen nooit naar buiten toe kwamen en moeilijk naar buiten gebracht konden worden.

Tja, je hebt nu eenmaal met een leger aan “integere” personen te maken, ahummm. Als ik  je vertel dat er personen plotseling in de bajes het loodje leggen dan gelooft bijna geen hond mij.

Ik citeer nog een stukje uit de Telegraaf:

“Het is ronduit schokkend wat er bewust uit de politierapporten is weggelaten. Er worden methodes toegepast die je in een dictatuur mag verwachten, niet in een vrij land“

Laten we nou net doen alsof we gek zijn en flauwvallen bij het lezen van die mededeling okay? Dan zijn de leden van het OM ook weer blij.

  

  

• Ik heb 6 mappen vol met politiejournaals waarin allerlei bladzijden ontbreken en/of grote lappen tekst zijn zwart gemaakt. How shocking?
• Ontlastend bewijsmateriaal wat voor de rechtzaak weggegooid werd. Over de oorzaak werd wreed gelogen.
• Dhr. Akkerman, die gedwongen werd om te getuigen tegen Louis.  Die onder druk werd gezet door de recherche van de van Leijenberghlaan in Amsterdam. Nadien met de dood werd bedreigd door een arrestatieteam.
• Honderden mensen zijn bezocht door de recherche waaronder ik.
  Enkele van hen heb ik gesproken en werden net als ik afgesnauwd omdat wij niets negatiefs te melden hadden.
• Een teamleider, genaamd Bob Schagen die Dhr. Akkerman te kennen gaf dat zij (het team) er voor zouden zorgen dat Louis levenslang zou krijgen.

 

Tags: aivd, bedreigen, hirsh ballin, justitie, politie, recherche, Rechtstaat, telegraaf, verhoormethode

 

Hallo ik ben Barbie en dringend op zoek naar werk!
Hieronder enkele promofilmpjes om mijn kwaliteiten te tonen.

Wie o Wie heeft nog een paaltje?

Ik heb veel schulden en thans 4 kinderen!
Schuldeisers achtervolgen mij al jaren!
Als informante valt niets meer te verdienen.

  Ik ben in de 40 en lijk op Anjelica Huston

 

 

  

(waarschuwing: Satire)

 

 

 met het vertellen van leugens!

 

VERLOF Je krijgt het vaker niet dan wel!

Waarom belazert de Minister van Justitie goedgelovige burgers?

Minister Hirsch Ballin belazert de boel weer en de Roon speelt de onschuld zelve. Hieronder een overzichtje inzake verlof:

Artikel 26 Penitentiare Beginselen Wet

1 Een gedetineerde kan, ingevolge het derde en het vierde lid, worden toegestaan de inrichting te verlaten.

2 Het verlaten van de inrichting, bedoeld in het eerste lid, schort de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel niet op.

3 Onze Minister stelt nadere regels aangaande het verlaten van de inrichting bij wijze van verlof. Deze betreffen in elk geval de criteria waaraan een gedetineerde moet voldoen om voor het verlof in aanmerking te komen, de bevoegdheid tot en de wijze van verlening, weigering, beperking en intrekking alsmede de duur en frequentie van het verlof en de voorwaarden die aan het verlof kunnen worden verbonden.

4 De directeur stelt een gedetineerde in de gelegenheid onder door hem te stellen voorwaarden de inrichting te verlaten teneinde een gerechtelijke procedure bij te wonen:

a. indien de gedetineerde krachtens wettelijk voorschrift verplicht is voor een rechter of bestuursorgaan te verschijnen;

b. indien de gedetineerde ter zake van een misdrijf moet terechtstaan;

c. indien de gedetineerde bij het bijwonen van de procedure een aanmerkelijk belang heeft en tegen het verlaten van de inrichting hiertoe geen overwegend bezwaar bestaat.

5 Met het oog op het verlaten van de inrichting, bedoeld in het vierde lid, kan de directeur aan daartoe door hem aangewezen ambtenaren of medewerkers bevelen dat de betrokken persoon naar de daartoe bestemde plaats wordt overgebracht.

6 Onze Minister kan nadere regels stellen omtrent de wijze waarop het vervoer van de gedetineerde ten behoeve het bijwonen van een gerechtelijke procedure, bedoeld in het vierde lid, plaatsvindt.

En dan hieronder geachte bezoeker een deel van de procedure van een verlofaanvraag lees vooral artikel 32:

REGELING van de Minister van Justitie houdende vaststelling van de regels aangaande het tijdelijk verlaten van de inrichting bij wijze van verlof of strafonderbreking

Artikel 1a

Indien de veroordeling tot een vrijheidsstraf nog niet onherroepelijk is, worden de strafduur en het strafrestant voor de toepassing van deze regeling berekend op grond van de veroordeling waartegen het rechtsmiddel is aangewend.

Artikel 2. Verzoek, ontvangst en beslissing

1. De directeur neemt het verzoek om verlof in ontvangst.

2. De minister beslist over verzoeken om verlof in de gevallen bedoeld in de artikelen 17, eerste lid, 32 en 39. In de overige gevallen beslist de directeur namens de minister.

Artikel 3. Inlichtingen en adviezen

1. Na ontvangst van het verzoek om verlof wint de directeur alle benodigde inlichtingen en adviezen in.

2. Betreft het een verzoek om verlof van een gedetineerde in voorlopige hechtenis, of een verzoek om verlof van een gedetineerde ten aanzien van wie en voor zolang het openbaar ministerie een executie-indicator zoals bedoeld in artikel 1 onder c van het besluit heeft geplaatst, dan vraagt de directeur het openbaar ministerie om advies.

3. De directeur kan zich tevens laten adviseren door de reclassering, de politie of hulpverleners. Inlichtingen van niet aan de inrichting verbonden artsen, psychiaters en psychologen kunnen slechts worden ingewonnen met schriftelijke toestemming van de betrokkene.　

Artikel 4. Weigeringsgronden

Het verlof wordt geweigerd in geval van:

a. ernstig vermoeden dat de gedetineerde zal proberen zich aan de detentie te onttrekken;

b. gevaar voor ernstige verstoring van de openbare orde of het plegen van strafbare feiten;

c. ernstig vermoeden dat het verlof zal leiden tot alcoholmisbruik, druggebruik of een poging tot invoer van contrabande;

d. gebleken onbetrouwbaarheid met betrekking tot het nakomen van afspraken;

e. risico voor een ongestoord verlof als gevolg van de gestoorde of agressieve persoonlijkheid van de gedetineerde;

f. risico voor een ongestoord verlof als gevolg van ernstige spanningen in de woon- of leefsfeer van de te bezoeken persoon;

g. risico van ongewenste confrontatie met slachtoffers van of anderszins betrokkenen bij het door de gedetineerde gepleegde misdrijf;

h. gevaar voor de gedetineerde;

i. risico van maatschappelijke onrust;

j. het ontbreken van een aanvaardbaar verlofadres;

k. een gedetineerde ten aanzien van wie vaststaat dat hij na de detentie zal worden uitgeleverd of ten aanzien van wie een uitleveringsprocedure loopt, tenzij hieraan schorsende werking is verleend;

l. een gedetineerde die ongewenst is verklaard, ten aanzien van wie een procedure tot ongewenstverklaring loopt, tenzij hieraan schorsende werking is verleend, of van wie vaststaat dat hij na de detentie zal worden uitgezet.

Artikel 5. Voorwaarden

1. Tenzij hij zijn verlofadres redelijkerwijs alleen over buitenlands grondgebied kan bereiken, is het de gedetineerde niet toegestaan tijdens het algemeen, regimesgebonden of incidenteel verlof Nederland te verlaten. In bijzondere omstandigheden kan de minister toestaan dat de gedetineerde aan wie strafonderbreking is verleend in het buitenland verblijft.

2. Bij de verlening van het verlof kunnen bijzondere voorwaarden worden gesteld, die het gedrag van de gedetineerde betreffen.

Artikel 6. Afhandeling door de directeur

1. Indien de directeur bevoegd is over het verlof te beslissen, stelt hij de gedetineerde schriftelijk in kennis van zijn beslissing.

2. Bij afwijzing van het verzoek wordt de beslissing kort gemotiveerd; zo nodig wordt zij mondeling toegelicht.

3. Alvorens advies aan de minister uit te brengen, hoort de directeur de gedetineerde.

Artikel 7. Afhandeling door de minister

1. De beslissing van de minister wordt onverwijld schriftelijk en zo nodig ook telefonisch meegedeeld aan de directeur van de inrichting waar de betrokken gedetineerde verblijft.

2. Bij een positieve beslissing geeft de minister in de schriftelijke mededeling aan de gedetineerde de aanvangsdatum van het verlof en eventuele bijzondere voorwaarden aan. Een schriftelijke mededeling houdende een afwijzende beslissing op een verlofaanvraag houdt een korte motivering in.

Artikel 8. Tenuitvoerlegging straf tijdens verlof

Gedurende het algemeen verlof, het regimesgebonden verlof, het incidenteel verlof en het verlof tijdens verblijf in een inrichting voor stelselmatige daders loopt de tenuitvoerlegging van de straf ofwel de maatregel door, gedurende de strafonderbreking wordt de tenuitvoerlegging van de straf opgeschort. In het geval bedoeld in artikel 10, tweede lid onder b, en in geval van ziekte wordt de tenuitvoerlegging geschorst vanaf het moment dat de gedetineerde terug had moeten keren.

Artikel 9. Overplaatsing

1. Wordt de gedetineerde tussen de verlening en het plaatsvinden van het verlof overgeplaatst naar een andere inrichting, dan voert de directeur van de laatstgenoemde inrichting de beslissing uit, tenzij gewijzigde omstandigheden hem aanleiding tot heroverweging geven.

2. Wordt de gedetineerde na indiening van het verzoek om verlof maar voordat daarop beslist is overgeplaatst naar een andere inrichting, dan neemt de directeur van de laatstgenoemde inrichting de behandeling van het verzoek over. De directeur van de inrichting van herkomst verstrekt hem daartoe alle inlichtingen en informatie. Betreft het een verzoek waarover de minister beslist, dan informeert de directeur van de inrichting van herkomst ook de minister.

Artikel 10. Incidenten

1. Indien zich tijdens het verlof een incident voordoet, kan de directeur, afhankelijk van de aard van het incident en het verlof, en de bestemming van de inrichting:

a. het volgende verlof geheel of gedeeltelijk intrekken of niet verlenen,

b. bij het volgende verlof bijzondere voorwaarden opleggen,

c. de gedetineerde intern overplaatsen, of

d. overplaatsing naar een andere afdeling of inrichting adviseren.

2. Van een incident als bedoeld in het eerste lid is in elk geval sprake wanneer de gedetineerde:

a. tijdens het verlof buiten de inrichting betrokken is bij een verstoring van de openbare orde of een strafbaar feit;

b. verwijtbaar te laat of niet in de inrichting terugkeert;

c. onder invloed van alcohol of verdovende middelen in de inrichting terugkeert;

d. bij terugkeer in de inrichting contrabande met zich meevoert.

3. Onverminderd de verplichting om het incident elders te signaleren, worden gegevens over incidenten tijdens verlof opgenomen in het penitentiair dossier.

Artikel 11. Ziekte

1. Indien de gedetineerde wegens ziekte niet in staat is tijdig naar de inrichting terug te keren, meldt hij dat onverwijld aan de inrichting. De gedeti-

neerde dient aan te tonen dat hij om medische redenen niet in staat is terug te keren.

2. De directeur neemt na overleg met de inrichtingsarts en, voor zover mogelijk, gehoord de gedetineerde, maatregelen met het oog op een zo spoedig mogelijke voortzetting van de detentie, eventueel in het penitentiair of een algemeen ziekenhuis. Daartoe kan na schriftelijke toestemming van de gedetineerde door de medische dienst van de inrichting ook contact worden gezocht met de door de gedetineerde geraadpleegde arts.

Artikel 12. Verlofpas

1. Aan een gedetineerde die zonder begeleiding met verlof gaat, wordt door de inrichting een verlofpas van een door de minister vastgesteld model verstrekt, waarop eventuele bijzondere voorwaarden worden vermeld.

2. De gedetineerde draagt de verlofpas buiten de inrichting steeds bij zich.

Artikel 13. Financiële kwesties

1. De directeur kan de gedetineerde een bijdrage in de reis- en verblijfkosten verstrekken. De minister geeft nadere richtlijnen omtrent het bedrag.

2. De gedetineerde is tijdens het verlof niet van rijkswege verzekerd tegen wettelijke aansprakelijkheid.

Hoofdstuk 2. Algemeen verlof

Artikel 14. Voorwaarden

1. Een gedetineerde komt eerst voor algemeen verlof in aanmerking wanneer hij, al dan niet onherroepelijk, is veroordeeld tot een vrijheidsstraf en:

a. ingeval de veroordeling onherroepelijk is, hij ten minste een derde deel van de onvoorwaardelijk opgelegde straf heeft ondergaan dan wel, ingeval de veroordeling nog niet onherroepelijk is, de duur van de in voorlopige hechtenis doorgebrachte tijd ten minste gelijk is aan een derde deel van de onvoorwaardelijk opgelegde straf; en

b. zijn strafrestant nog ten minste drie maanden en ten hoogste een jaar bedraagt.

2. Bij het bepalen van het strafrestant wordt ook de vervangende hechtenis op grond van de artikelen 24c en 24d van het Wetboek van Strafrecht en de gijzeling op grond van artikel 28, eerste lid, Wet administratieve handhaving verkeersvoorschriften meegeteld.

3. Algemeen verlof wordt niet verleend aan:

a. gedetineerden die verblijven in een inrichting waar het verlof deel uitmaakt van het regime;

b. gedetineerden aan wie tevens de maatregel van terbeschikkingstelling met dwangverpleging is opgelegd;

c. gedetineerden die geselecteerd zijn voor, dan wel geplaatst zijn in, een extra beveiligde of uitgebreid beveiligde inrichting of afdeling;

d. gedetineerden die geplaatst zijn in een Elektronisch Detentiehuis als bedoeld in artikel 2a van de Regeling selectie, plaatsing en overplaatsing gedetineerden.

Artikel 15. Duur

Het algemeen verlof wordt verleend voor een duur van maximaal 60 uur.

Artikel 16. Aantal

1. Het aantal algemene verloven waarom een gedetineerde mag verzoeken bedraagt maximaal de helft van het aantal maanden strafrestant, waarbij een maand wordt gesteld op 30 dagen met afronding van halven en minder naar beneden. Om te bevorderen dat de verloven zoveel mogelijk gelijkmatig over het strafrestant verspreid worden, stelt de directeur een verlofschema op. De laatste vijf dagen van de detentie vindt geen verlof plaats.

2. Wordt als gevolg van mutaties in de detentiegevens de ontslagdatum van de gedetineerde gewijzigd, dan wordt een nieuw verlofschema opgesteld.

Artikel 17. Beslissingsbevoegdheid

1. De minister beslist over een eerste verzoek om algemeen verlof indien:

a. het een gedetineerde betreft die al dan niet onherroepelijk, is veroordeeld tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf langer dan twee jaar of die veroordeeld is wegens een delict waarbij sprake was van een grote maatschappelijke onrust; zijn evenwel zowel het openbaar ministerie als de directeur van mening dat het verlof niet moet worden verleend, dan doet de directeur de aanvraag af;

b. het openbaar ministerie, al dan niet verplicht geraadpleegd, anders dan de directeur van mening is dat het verlof niet moet worden verleend.

2. In alle overige gevallen wordt de beslissing omtrent het verlenen van algemeen verlof door de directeur genomen.

3. De directeur beslist namens de minister over verzoeken om vervolgverlof. De directeur neemt een verzoek om vervolgverlof in behandeling nadat de gedetineerde een eerste algemeen verlof heeft verkregen en dit verlof goed is verlopen. Incidenten bij of tijdens het vorige algemeen verlof zijn voor de directeur aanleiding om het daarop volgende verzoek voor verlof af te wijzen.

Artikel 18. Gewijzigde omstandigheden

In verband met gewijzigde omstandigheden kan de directeur een reeds verleend algemeen verlof of het daarvan nog resterende gedeelte intrekken, naar een ander tijdstip verplaatsen of er nadere voorwaarden aan stellen. Indien de beslissing is genomen door de minister stelt de directeur hem onverwijld van de gewijzigde omstandigheden in kennis.

Hoofdstuk 3. Regimesgebonden verlof

Artikel 19. Voorwaarden

1. De directeur kan aan gedetineerden die verblijven in een inrichting waar vierwekelijks verlof deel uitmaakt van het regime, eenmaal per vier weken regimesgebonden verlof verlenen.

2. Het verlof, bedoeld in het eerste lid, vindt volgens een door de directeur, na overleg met de gedetineerde, opgesteld verlofschema plaats in het weekend of gedurende een periode waartoe een algemeen erkende feestdag behoort. De directeur kan in uitzonderlijke omstandigheden anders bepalen.

3. Aan gedetineerden die verblijven in een inrichting waar wekelijks verlof deel uitmaakt van het regime wordt ieder weekend regimesgebonden verlof verleend.

4. De maximale duur van het verlof, bedoeld in het eerste lid, is 52 uur. Het mag tijdens het verblijf in de inrichting tweemaal tot 76 uur verlengd worden. Aan gedetineerden die zich door goed gedrag onderscheiden, kan de directeur daarenboven een verlengd verlof verlenen voor de weekends van Pasen en Pinksteren. Voorts kan hij erin toestemmen dat het laatste verlof van een jaar en het eerste verlof van het daaropvolgende jaar desgewenst kan worden verleend als een verlof voor Kerst respectievelijk voor Nieuwjaar, waarbij een van beide verloven verlengd mag worden.

5. De maximale duur van het verlof, bedoeld in het derde lid, is 52 uur. Daarenboven kan de directeur verlof verlenen voor de algemeen erkende feestdagen als bedoeld in artikel 3, eerste lid, van de Algemene termijnenwet.

6. De directeur beslist over weigering of verplaatsing van regimesgebonden verlof. Na overleg met de gedetineerde stelt de directeur een verlofschema op.

7. In een beperkt beveiligde inrichting wordt in het laatste weekend van de detentie geen regimesgebonden verlof verleend, behoudens bijzondere gevallen.

Artikel 20. Uitgesloten van regimesgebonden verlof

1. Aan gedetineerden die nog geen vier werkweken verblijven in een beperkt beveiligde inrichting wordt geen regimesgebonden verlof verleend, tenzij het gaat om gedetineerden die in het kader van detentiefasering in de inrichting worden geplaatst. In dat geval kan een reeds verleend algemeen verlof dat nog niet heeft plaatsgevonden, worden omgezet in een regimesgebonden verlof.

2. Aan gedetineerden die verblijven op een normaal beveiligde afdeling van een beperkt beveiligde inrichting, wordt geen regimesgebonden verlof verleend.

3. Aan gedetineerden die deelname weigeren, dan wel hun deelname weigeren voort te zetten aan een traject in het kader van het programma Terugdringen Recidive wordt geen regimesgebonden verlof verleend.

Artikel 20a

Gedetineerden die verblijven in een zeer beperkt beveiligde inrichting die tevens is aangewezen als Elektronisch Detentiehuis als bedoeld in artikel 2a van de Regeling selectie, plaatsing en overplaatsing van gedetineerden, komen niet voor regimesgebonden verlof in aanmerking. Ingeval van overplaatsing van een gedetineerde naar een Elektronisch Detentiehuis is artikel 9 niet van toepassing.

Hoofdstuk 3a. Verlof tijdens verblijf in een inrichting voor stelselmatige daders

Artikel 20b

Artikel 4, onder j, is niet van toepassing op het verlenen van verlof aan een betrokkene, voor zover het verlof zich niet uitstrekt over de nacht.

Artikel 20c

1. De directeur kan aan een betrokkene ten aanzien van wie de tenuitvoerlegging tenuitvoerlegging van de intramurale fase van de maatregel plaatsvindt verlof toekennen. De directeur bepaalt de frequentie en de duur van het verlof.

2. Het verlof wordt verleend voor ten minste 2 uur en ten hoogste 52 uur per week.

3. Bij de bepaling van de frequentie en het aantal uren verlof houdt de directeur rekening met de mate waarin vertrouwen bestaat dat het verlof zonder incidenten zal verlopen.

4. De directeur kan besluiten dat de betrokkene tijdens het verlof wordt begeleid.

Hoofdstuk 4. Incidenteel verlof

Artikel 21. Voorwaarden

1. Incidenteel verlof kan worden verleend voor het bijwonen van gebeurtenissen in de persoonlijke sfeer van de gedetineerde, waarbij zijn aanwezigheid noodzakelijk is.

2. Incidenteel verlof kan indien nodig onder begeleiding of bewaking plaatsvinden.

3. Incidenteel verlof wordt niet verleend indien de gedetineerde binnen een maand na de beoogde verlofdatum in aanmerking komt voor invrijheidstelling of regimesgebonden of algemeen verlof en het beoogde bezoek in dat kader kan worden afgelegd.

4. Bij de bepaling van de duur van het incidenteel verlof wordt in ieder geval rekening gehouden met de benodigde reistijd en beveiliging. Het incidenteel verlof eindigt op de dag waarop het is aangevangen. Indien de benodigde reistijd dat niet toelaat eindigt het in ieder geval de daarop volgende dag.

Artikel 22. Bezoek

1. Voordat het incidenteel verlof wordt verleend voor een bezoek aan een persoon, dient ten aanzien van de te bezoeken persoon vast te staan dat:

a. de beweerde band bestaat,

b. de relatie hecht is, en

c. de te bezoeken persoon geen bezwaar tegen het bezoek heeft.

2. Incidenteel verlof kan slechts worden verleend in verband met geboorte, ziekte, lichamelijke of geestelijke gesteldheid of overlijden van een relatie indien de desbetreffende toestand of gebeurtenis door een arts respectievelijk de burgerlijke stand is bevestigd.

3. Uit veiligheidsoverwegingen kunnen aan de plaats van het bezoek nadere eisen worden gesteld.

Artikel 23. Levensgevaar of ernstige psychische nood

Incidenteel verlof kan worden verleend voor een bezoek aan een in levensgevaar of ernstige psychische nood verkerende levenspartner, kind, ouder, broer, zuster, grootouder of schoonouder van de gedetineerde.

Artikel 24. Sterfgeval

1. Incidenteel verlof kan worden verleend voor een bezoek in verband met het overlijden van de levenspartner, of een kind, ouder, broer, zuster, grootouder of schoonouder van de gedetineerde.

2. Het bezoek kan bestaan in het bijwonen van de uitvaart, een rouwbezoek dan wel een bezoek aan graf of columbarium.

3. Het bijwonen van de uitvaart is uitgesloten indien bewaking is aangewezen.

4. Toestemming voor het bijwonen van de uitvaart of het brengen van een rouwbezoek kan slechts worden verleend indien de nabestaanden van de overledenen daartegen geen bezwaar hebben.

Artikel 25. Niet tot reizen in staat zijnde familieleden

1. Incidenteel verlof kan worden verleend voor een bezoek aan een niet tot reizen in staat zijnde levenspartner, kind en ouder, indien deze wegens medische of psychische belemmeringen niet in staat is de inrichting te bezoeken en de gedetineerde gedurende drie maanden niet heeft kunnen ontmoeten.

2. Incidenteel verlof voor een bezoek aan kind jonger dan 12 jaar kan daarnaast worden verleend indien redenen van sociaal-psychologische aard zich tegen een bezoek van het kind aan de inrichting verzetten, en de gedetineerde het recht op omgang met het kind niet is ontzegd.

Artikel 26. Kraambezoek

1. Incidenteel verlof kan worden verleend voor een kraambezoek aan de levenspartner van de gedetineerde en het pasgeboren kind.

2. Behoudens medische complicaties vindt het kraambezoek binnen 14 dagen na de bevalling plaats.

Artikel 27. Onderling gedetineerdenbezoek

1. Incidenteel verlof voor een bezoek aan gedetineerde levenspartner, kind, ouder, broer en zuster kan slechts worden verleend indien de gedetineerden elkaar ten gevolge van de detentie ten minste drie maanden niet hebben ontmoet.

2. Indien de gedetineerden niet in dezelfde inrichting verblijven, dienen beide inrichtingen met het bezoek in te stemmen.

Artikel 28. Medische, therapeutische en tandheelkundige behandelingen

1. Incidenteel verlof voor medische, psychiatrische, psychotherapeutische of tandheelkundige behandeling kan alleen worden verleend na verwijzing door de inrichtingsarts of de districtspsychiater.

2. Incidenteel verlof voor herhaalde psychotherapeutische behandeling kan in beginsel slechts worden verleend aan gedetineerden die zelfstandig kunnen reizen.

Artikel 29. Intakegesprekken

1. Incidenteel verlof voor een intakegesprek kan aan een voorlopig gehechte gedetineerde worden verleend na bevel van een rechterlijke autoriteit of het openbaar ministerie, dan wel na verwijzing door de districtspsychiater of inrichtingsarts.

2. Incidenteel verlof voor een intakegesprek kan aan een onherroepelijk veroordeelde gedetineerde worden verleend na verwijzing door de districtspsychiater, de inrichtingsarts of een andere aan de inrichting verbonden hulpverlener.

3. Incidenteel verlof voor een intakegesprek als bedoeld in het tweede lid kan niet worden verleend aan gedetineerden die slechts onder bewaking de inrichting mogen verlaten, tenzij een passend beveiligingsniveau kan worden gewaarborgd.

Artikel 30. Studie, opleiding en examens

1. Incidenteel verlof in verband met studie of vakopleiding kan slechts worden verleend indien de studie of vakopleiding voorafgaand aan de detentie is aangevangen, uitzicht bestaat op een spoedige afronding en de gedetineerde zelfstandig kan reizen.

2. Incidenteel verlof in verband met deelname aan examens kan slechts worden verleend indien de gedetineerde zelfstandig kan reizen of een passend beveiligingsniveau kan worden gewaarborgd.

Artikel 31. Voorbereiding op invrijheidstelling

1. Incidenteel verlof kan worden verleend om de gedetineerde in de gelegenheid te stellen, praktische voorbereidingen op zijn invrijheidstelling te treffen.

2. Incidenteel verlof als bedoeld in het vorige lid wordt slechts verleend indien de invrijheidstelling binnen drie maanden te verwachten valt en de voorbereidingen niet op een andere wijze kunnen worden getroffen.

Artikel 32. Beslissingsbevoegdheid

1. De minister beslist indien het openbaar ministerie anders dan de directeur adviseert tot afwijzing of het een verzoek betreft van een gedetineerde die behoort tot een bijzondere categorie als bedoeld in het tweede lid. In de overige gevallen beslist de directeur.

2. De bijzondere categorieën zijn:

a. onherroepelijk veroordeelden aan wie de maatregel van terbeschikkingstelling met dwangverpleging is opgelegd;

b. personen ten aanzien van wie op grond van artikel 37 Wetboek van Strafrecht een last tot plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis is gegeven, en die als passant in een huis van bewaring wachten op overbrenging naar een dergelijke inrichting;

c. gedetineerden verblijvend in een extra beveiligde inrichting;

d. gedetineerden verblijvend in een uitgebreid beveiligde inrichting;

e. gedetineerden verblijvend in een inrichting voor gedetineerden die een extreem beheersrisico vormen;

f. gedetineerden op de wachtlijst voor opname in een inrichting genoemd onder c, d en e;

g. gedetineerden die door de Afdeling Individuele Zaken van de sector Gevangeniswezen van de Dienst Justitiële Inrichtingen aangemerkt zijn als vlucht- of gemeengevaarlijk;

h. gedetineerden die op grond van artikel 24, eerste lid, van de wet in afzondering zijn geplaatst;

i. personen die zijn gedetineerd wegens een delict waarbij sprake was of is van een grote mate van maatschappelijke onrust;

j. gedetineerden die op grond van artikel 87 van de Faillissementswet in verzekerde bewaring zijn gesteld;

k. gegijzelden en personen die in het kader van lijfsdwang rechtens van hun vrijheid beroofd zijn;

l. gedetineerden die, al dan niet onherroepelijk, zijn veroordeeld tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van meer dan twee jaar;

m. gedetineerden die een verzoek voor incidenteel verlof indienen voor één van de behandelingen genoemd in artikel 28 eerste lid, waarbij geen afdoende beveiliging kan worden gerealiseerd en ook in overleg met het Penitentiair Ziekenhuis geen oplossing kan worden bereikt.

Artikel 33. Gewijzigde omstandigheden

In verband met gewijzigde omstandigheden kan de directeur een reeds verleend incidenteel verlof of het daarvan nog resterende gedeelte intrekken, naar een ander tijdstip verplaatsen of er nadere voorwaarden aan stellen. Indien de beslissing is genomen door de minister stelt de directeur hem onverwijld van de gewijzigde omstandigheden in kennis.

Hoofdstuk 5. Strafonderbreking　

Artikel 34. Voorwaarden

Strafonderbreking kan worden verleend wegens zodanig bijzondere omstandigheden in de persoonlijke sfeer, dat niet kan worden volstaan met een andere vorm van verlof.

Artikel 35. Duur

Bij het bepalen van de duur van de strafonderbreking wordt rekening gehouden met de omstandigheden van het geval. De strafonderbreking duurt minimaal twee etmalen en maximaal drie maanden.

Artikel 36. Bezoek

Strafonderbreking kan worden verleend voor verzorging van een ernstig zieke levenspartner, kind of ouder, voor het bijwonen van de bevalling van de levenspartner van de gedetineerde en voor de gevallen bedoeld in de artikelen 23 en 24. Het bepaalde in artikel 22, eerste en tweede lid, is van overeenkomstige toepassing.　

Artikel 37. Medische en therapeutische redenen

Strafonderbreking kan worden verleend wegens dringende redenen van lichamelijke of psychische aard, gelegen in de persoon van de gedetineerde, indien en voor zover de inrichtingsarts heeft bevestigd dat deze redenen aan de voortzetting van detentie in de weg staan.

Artikel 38. Zakelijke omstandigheden

1. Strafonderbreking kan eenmalig worden verleend in verband met dringende omstandigheden van zakelijke aard.

2. De gedetineerde dient aan te tonen dat zijn persoonlijke aanwezigheid noodzakelijk is en dat de zakelijke belangen al voor aanvang van de detentie bestonden.

Artikel 39. Beslissingsbevoegdheid

Strafonderbreking kan slechts worden verleend, gewijzigd en ingetrokken door de minister.

Artikel 40. Gewijzigde omstandigheden

In verband met gewijzigde omstandigheden kan de minister een reeds verleende strafonderbreking of het daarvan nog resterende gedeelte intrekken, naar een ander tijdstip verplaatsen of er nadere voorwaarden aan stellen. Daartoe stelt de directeur de minister onverwijld van de gewijzigde omstandigheden in kennis.

Hoofdstuk 6. Overgangsbepaling, inwerkingtreding en citeertitel

Artikel 41

Een verzoek om verlof dat ingediend is voor de inwerkingtreding van deze regeling wordt afgedaan volgens de regels zoals die golden voor de inwerkingtreding van deze regeling.

Verloven waarvoor voor de inwerkingtreding van deze regeling toestemming is verleend worden beoordeeld volgens de regels zoals die golden voor de inwerkingtreding van deze regeling.

Artikel 42. Inwerkingtreding

Deze regeling treedt in werking op 1 januari 1999.

Artikel 43. Citeertitel

Deze regeling wordt aangehaald als: Regeling tijdelijk verlaten van de inrichting.Deze regeling zal met de toelichting in de Staatscourant worden geplaatst.

 

De Minister van Justitie

 

Tags: de telegraaf, hirsh ballin, justitie, leugens, minister, pbw, penitentiaire beginselenwet, Rechtstaat, strafrecht, telegraaf, veroordeling