De Veroordeling…..

 

Vandaag wil ik strafbladen uitdelen…………

 

Strafbaar omdat zij willens en wetens de deksel op de beerput houden, meineed hebben gepleegd, leugens vertellen, belangenverstrengeling tonen, vrijheidsberoving………
vul aan…..

 

HARM BROUWER

Schiedamse parkmoord en zaak Tonino

In september 2005 kwam Brouwer veel in het nieuws om uitleg te geven over de justitiële dwaling inzake de Schiedamse parkmoord, en in het bijzonder de rol die het openbaar ministerie daarbij had gespeeld.

In augustus 2006 kwam Brouwer in het nieuws vanwege onjuiste uitlatingen over de zaak Tonino in het televisieprogramma Spraakmakende Zaken van de Ikon.

In oktober 2007 kwam Brouwer opnieuw in het nieuws wegens, uit het rapport van de commissie Posthumus II gebleken, fouten in de rechtsgang rondom Lucia de B. en het advies van deze commissie onderhavige rechtszaak te herzien.

JOOST TONINO

Joost Tonino (1966) was tot 12 oktober 2004 een Nederlands officier van justitie. Hij legde zijn werk neer nadat hij in opspraak was gekomen, na een uitzending van Peter R. de Vries. In deze uitzending werd onthuld dat Tonino zijn privé computer op straat had neergezet, vanwege een computervirus. Nadat een taxichauffeur deze had opgepikt en deze computer had ingeleverd bij Peter R. de Vries bleken hierop vertrouwelijke gegevens en kinderporno te staan. De Vries zei dat er “verregaande liefdesbrieven” te vinden waren, alsmede informatie over onderzoeken van Tonino. De computer moest eigenlijk met mokerslagen door het Openbaar Ministerie vernietigd worden.

Op 2 juni 2006 werd door het Gerechtshof in Den Haag besloten dat Tonino niet vervolgd hoeft te worden voor het bezit van kinderporno op zijn computer, nadat de stichting ChildRight probeerde te bewerkstelligen dat het Openbaar Ministerie Tonino alsnog zou vervolgen, ondanks de eerdere beslissing van justitie dat niet te doen. Volgens onderzoek had Tonino het materiaal gewoon gedownload vanaf “normale” sekswebsites, zonder hiervoor veel moeite te doen[1].

Voor deze affaire werkte Tonino bij het parket in Amsterdam, waar hij geruchtmakende fraudezaken voor zijn rekening nam. Als gevolg van de negatieve publiciteit rond zijn persoon verliet hij het OM te Amsterdam en vertrok hij naar het functioneel parket.

In mei 2008 werd bekend dat Tonino het OM had verlaten. Sinds 13 mei 2008 is hij ingeschreven als advocaat in Amsterdam

DE WIJKERSLOOTH

In 1999 volgde hij Arthur Docters van Leeuwen op als voorzitter van het college van procureurs-generaal. In de woelige jaren die volgden benadrukte De Wijkerslooth het magistratelijke karakter van het openbaar ministerie, tegenover de crime-fighters die in de jaren daarvoor van zich hadden doen spreken. Hij baarde echter opzien toen hij in januari 2004 in NOVA het besluit van het OM verdedigde om marinier Eric O. te vervolgen. Eric O. zou in Irak opzettelijk en gericht op Irakezen hebben geschoten, met dodelijk gevolg. Later bleek dat de aanklacht rammelde, en Eric O. werd van vervolging ontslagen.

In mei 2005 nam De Wijkerslooth afscheid van het openbaar ministerie en werd hoogleraar strafrecht in Leiden. Hij werd opgevolgd door Harm Brouwer.

In mei 2008 wordt de vermoedelijke moordenaar van de Puttense moordzaak op basis van DNA getraceerd. Dit ontneemt de juistheid aan een bewering van de Wijkerslooth, na de vrijspraak van Du Bois en Viets. Hij verkondigde toen in een interview dat het OM geen fouten heeft gemaakt: ’Niemand heeft een telefoontje met de hemel. Hoezo blunders?’

MINISTER DONNER

Schiedammer parkmoord

Op 5 september 2005 kwam Donner onder vuur te liggen nadat in de zaak van de Schiedammer parkmoord bleek dat Justitie willens en wetens bewijsmateriaal achterhield waardoor een onschuldige man tot achttien jaar cel en TBS was veroordeeld wegens verkrachting van en moord op de tienjarige Nienke Kleiss. Ook in hoger beroep werd het bewijsmateriaal achtergehouden, terwijl het Nederlands Forensisch Instituut, dat ook onder Donners verantwoordelijkheid viel, aan meer dan honderd medewerkers van Justitie een presentatie had vertoond waarin werd aangetoond dat de veroordeelde onschuldig was – een feit dat zij niet in hun officiële rapport in de zaak hadden vermeld. Mede hierdoor kon de later veroordeelde dader Wik H. doorgaan met het plegen van zedendelicten.

Minister Donner ontkende de ernst van de situatie. Op 6 september 2005 gaf de Tweede Kamer Donner een week de tijd om per brief opheldering te geven over het mogelijke verzwijgen van belangrijke feiten door Justitie in de Schiedammer parkmoord. In het daaropvolgende debat overleefde Donner een motie van wantrouwen.

Aftreden

Op 21 september 2006 trad Donner af na de presentatie van het eindrapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid m.b.t. de Schipholbrand. De hoofdverantwoordelijke voor de brandveiligheid was volgens de raad de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI), welke onder de verantwoordelijkheid van het ministerie van Justitie viel. In zijn verklaring aan de Tweede Kamer zei Donner dat hij het debat over het eindrapport niet wilde belasten met een discussie over het aftreden van bewindslieden. Daar was volgens hem het onderwerp te belangrijk voor. Hij liet daarbij doorschemeren dat hij de conclusies van het rapport niet volledig onderschreef.

HIRSCH BALLIN

Hirsch Ballin nam aan het eind van de kabinetstermijn, in de demissionaire periode na de verkiezingen van mei 1994, ontslag na het tumult over de IRT-affaire, vrijwel direct gevolgd door Van Thijn. Hij werd tijdelijk opgevolgd door zijn staatssecretaris Aad Kosto.

ROLPH GONSALVES

Lees verder………

VAN RANDWIJCK

In 1991 werd Van Randwijck procureur-generaal in Amsterdam, en kreeg als het hoofd van het openbaar ministerie aldaar te maken met de IRT-affaire. De commissie-Wierenga oordeelde in 1993 afkeurend over het doorlaten van drugs door de Amsterdamse politie en justitie. Daarop volgde de parlementaire enquête opsporingsmethoden in 1995, waardoor Van Randwijcks positie onhoudbaar werd.

Minister van justitie Winnie Sorgdrager zag zich genoodzaakt aan Van Randwijck een gouden handdruk van een half miljoen gulden toe te kennen, en daarbij wachtgeld tot aan zijn pensioen. De politiek vond dit onbegrijpelijk, en een discussie over de riante afvloeiingsregelingen kwam op gang.

Hieronder even stilstaan bij een man die geen strafblad krijgt
maar een lintje voor zijn werkzaamheden in de IRT affaire
 de Ridder van De Veroordeling Maarten van Traa

 

IN MEMORIAM

Oegstgeest, 18 mei 1945 – Amsterdam, 21 oktober 1997

De man die als voorzitter de werkwijze van justitie bekritiseerde, ze hebben er alleen niets van geleerd, integendeel!